Dag 4, De Via Gladiola
Opnieuw de wekker om 3.15u, wat stijfjes komen we uit bed maar we realiseren ons gelijk dat dit ook de dag is van het grote Vierdaagse feest. We hebben er zo'n zin in. Met ons standaard hoedje met bloemenkrans (kunnen we elkaar makkelijker herkennen in de mensenmassa), het t-shirt van het Radboud Oncologie Fonds, de roze bril, gitaar en saxofoon gaan we op pad. De dames van het onderzoekscentrum moeten weer lachen. De meeste deelnemers aan het onderzoek zijn traditioneler gekleed.
In het donker vertrekken we weer en langs het begin van de route staan meer studenten als dat we ooit gezien hebben op dit tijdstip. De toon is gezet. Aan het enorme gekwebbel, de kledingkeuze, enz. merken we dat iedereen er zin in heeft. Na een uurtje wandelen we langs de woning van "de zelfgekozen 4daagse burgemeester". Ze heeft er veel werk van gemaakt en het lukt ons ditmaal om een mooie foto te maken. Gelijk raken we aan de praat met een dame uit de Noordoostpolder en voor we het weten zijn we weer bij Henk die vlakbij zijn appartement staat om ons aan te moedigen. Mmm lekker, hij heeft koffie voor de sponsorlopers, we genieten ervan.
Buiten Nijmegen zit de natuur nog in "een mooie sluier van dauw". Bijzonder om dit zo te zien, de mensenmassa wordt er zelfs wat stiller van. In het vrolijk versierde dorp Overasselt staat de kerk nog in de dauw, de pastoor groet ons vriendelijk en vervolgens zorgt een lokale muzikant voor een vrolijk deuntje op zijn orgel. Een korte koffiestop, een foto van de achterkant van onze outfit, en we lopen de lange dijk op richting de St. Martinusbrug over de Maas. Al zingend, pratend en soms in gedachten dwalen onze gedachten af naar onze sponsorloop voor het oncologiefonds. We hebben lang getwijfeld om dit weer te doen. Wilden niet "leuren" om geld bij mensen. De vele verzoeken van jullie en de mooie reacties op onze blogs hebben de knoop doorgehakt naar een nieuwe sponsorloop. We hebben er best veel tijd ingestoken, vonden ons streefbedrag van € 2500,- hoog maar waren en zijn onder de indruk van de donaties en mooie teksten die werden geschreven bij de donaties. Vaak denken we aan en praten we ook over onze grote supporter van vorig jaar, onze geweldige neef Thieu. We hadden een speciale band maar waarom wisten we eigenlijk ook niet. Het zat diep van binnen en zijn broer omschreef dit heel mooi: Dat zaadje is al geplant door mijn ouders, met name mijn vader. Onlangs is Thieu overleden na 2 jaar ziekbed, hij laat zijn lieve vrouw en drie jonge tienerdochters achter. Ineens bedenken we hoe mooi het zou zijn als wij onze medailles opdragen aan hem......
Na de oversteek van de Maas lopen we door het kleine dorp Linden dat ieder jaar alles uit de kast haalt om de wandelaars te vermaken. Dit jaar is het thema Hollywood/films en in vele tuinen zijn fraaie decorstukken gebouwd of aanverwante versieringen. Door naar Beers, daar weten de inwoners wat feesten is. Als een hossende massa met ongelooflijk veel muziek uit grote boxen moedigen ze ons aan. Het valt ons op dat er best veel hele jonge wandelaars zijn dit jaar. Jochem van 14 is medesponsorloper en zijn moeder begeleidster daarom mag hij 30km lopen. Onderweg naar Cuijk raken we aan de praat met een, in lengte klein, jongetje van 13 jaar die samen met zijn moeder wandelt. Aan zijn polsband kunnen we zien dat hij maarliefst 40km wandelt. Hij vertelt dat hij dat expres doet omdat hij het zo jammer zou vinden dat als zijn moeder begeleidster zou zijn zij geen medaille krijgt en dat vond hij niet leuk. Op mijn vraag hoe hij de Vierdaagse tot op heden vindt komt er een grote glimlach op zijn gezicht: Geweldig, ik ga volgend jaar weer. Tsja, ook besmet!
In Cuijk is het weer een groot feest, de ene muziektent probeert boven de andere uit te komen, straten bomvol publiek, we besluiten ook onze muziekinstrumenten in te zetten en spelen al wandelend vrolijk mee. Ter hoogte van de pontonbrug over de Maas, aangelegd door de militairen, vliegt een grote militaire helikopter, dit is altijd een indrukwekkend punt van de dag. We nemen een korte lunchpauze en spreken een Oostenrijkse militair. Hij loopt nu voor de 25e maal. Eerst met het leger nu als reservist en volgend jaar is hij er ook weer bij. Hij biedt ons nog een Oostenrijks jachtbittertje aan maar dit slaan we nog even af, nog ca. 15km te gaan en als de alcohol in je benen slaat. Pffff. Al snel komen we in Mook en vanaf dat moment tot aan de finish staan er toeschouwers langs de weg varierend van een enkele rij tot wel tien of meer rijen dik. Er wordt geroepen of we een concertje willen geven en spontaan staan we tussen de muzikanten en spelen vrolijk mee. Met de slappe lach herhalen we dit ook bij andere muzikanten. Er kan veel op zo'n dag als vandaag.
En dan komen we bij de rode loper die de dames van het Radboud voor ons hebben uitgelegd. Hartelijke ontvangst, een speciale medaille, een gladiool, fotomomentjes, een knuffel van Henk, mooie ontmoetingen met andere sponsorlopers, enz. Onze cheque bedraagt op dit moment al € 3550,- en er zijn nog toezeggingen voor als we de Vierdaagse uitlopen. We schrijven een kaartje, hangen deze op en dragen onze medailles op aan Thieu, hij mag niet vergeten worden. "Thieu, grote kanjer, tot ooit".
De Via Gladiola op, achter de muziek aan die door diverse muziekverenigingen wordt verzorgd. Bekende supporters uit Flevoland, Brabant, Rozendaal en Nijmegen langs de route en al die andere onbekende mensen die voor je juichen alsof je de koning en koningin bent. We genieten ervan. En hoe speciaal wordt het als je eigen nichtje met haar vriend je staat op te wachten met een lekker koud biertje en een bos gladiolen. We proosten, feesten en gaan weer door we zijn immers nog niet bij de finish. Dikke regendruppen komen naar beneden, dat is nou net jammer maar mag de pret niet meer drukken. We zwaaien bij de officials en steken een duim op naar Henny Sackers, de marsleider, voor de perfecte organisatie. Saampjes onder de Vierdaagse loopbrug door en de finish. We hebben het weer geflikt.
Voor afronding van het Radboud onderzoek lopen we gelijk door. De meiden zijn zo benieuwd hoe onze dag was. Ze willen nog met ons op de foto voor het thuisfront. Bedankt meiden, het was leuk om met jullie contact te hebben. We wensen ze veel succes met het verwerken van de nieuwe gegevens en hun studie.
Wij gaan door naar de Wedren voor het ophalen van de medailles. Joehoe, Jan Menno krijgt medaille 4 en Goverdien de 6e. Een groot wandelfeest is losgebarsten. Met muzikale begeleiding van Wipneus en Pim gaan de beentjes nog een uurtje van de vloer en proosten we samen en met vele andere wandelaars op een in allerlei opzichten geslaagde Vierdaagse.
Terug naar de camping wacht nog een mooie verrassing als er 2 mooie zonnebloemen als felicitatie van de eigenaren ligt. We spreken de kamperende wandelaars om ons heen en eten een hapje in het restaurant. We zijn haast te moe om te eten maar het gevoel van trots en dankbaarheid is zo groot.....
Grote dank aan allen die ons gesteund hebben de afgelopen maanden en tijdens de Vierdaagse: - Onze donateurs: de tussenstand wat onze sponsorloop betreft is nu €3765,- . Alle aanmoedigingen via app, telefoon, enz. (sorry als we wat laat reageerden op de app tijdens de Vierdaagse, het waren echt heel erg veel appjes) De leuke reacties op onze blog. De organisatie van de Vierdaagse zelf en alle enthousiaste, vrolijke vrijwilligers, alles was top geregeld. De chauffeurs van de pendelbus, de zwaaiende verkeersregelaars, de meiden van het Radboudonderzoek. De dames van het Radboud Oncologie Fonds voor de organisatie en hun enthousiasme. Henk, ons grote positieve voorbeeld van wat "Omdenken" is. Roger, Anciëlla en medewerkers van camping Waalstrand in Gendt, het voelde iedere dag als thuiskomen bij jullie. En een ieder die we mogelijk vergeten zijn.
En volgend jaar? Dat zien we dan wel weer.......